De eerste hap was veel te heet en ik zette de loempia naar me neer en slikte de hap toch door. Het volgende wat ik weet is dat ik hierover op de grond lag en om mij heen geroepen werd kijk dat bloed.
Iemand belde 112 ( ik had zelf nog zoiets van help je overeind dan hobbel ik wel naar de huisarts) en op mijn verzoek om de school.
Er kwam een collega gelijk naar me toe. Een andere collega, die toevallig ook daar was in dat winkelcentrum is snel naar school teruggereden en heeft gezorgd dat mijn tas en had mee kwamen met de collega die naar het ziekenhuis reed achter de ambulance auto aan.
Duurde nog vrij lang voordat die ambulance auto er was en doordat ik bloedverdunners slik, hoef het bloeden als een rund.
Uiteindelijk meegenomen naar de SEH, waar ik eerst in een kleine trauma zat, naar door mijn hartklep operatie in een grote moest omdat mijn hart gemonitord moest worden
Enfin zo een 3 uur later was ik eigenlijk gehecht, inmiddels was de collega afgelost door zoonlief (collega had hem gebeld), was ik voorzien van een infuus basis, was er bloed voor suikerwaardes en andere zaken en was ik gehecht. Toen kon ik naar de hartafdeling want I moest 24 uur aan de monitor blijven.
Inmiddels had Robbert jongste gevraagd om spullen te verzamelen en buurman in ze te brengen en hem dan mee te nemen naar mijn huis, zodat hij voor Olli kon gaan zorgen. De stand van zaken, 6 hechtingen, voorhoofd, zijkant of een neus. Flink blauw en pijnlijk, hersenschudding en hele pijnlijke voeten.
De 24 uur aan de monitor werden er meer, nachtje erbij en een hart echo.
Aan mijn hart lag het niet, hier ze voor de zekerheid nog wel een 24 uurs monitoring thuis willen doen.
De theorie was/is dat dit het verbranden van mijn slokdarm, mijn bloeddruk enorm gedaald is en dat ik daardoor out ben gegaan.
Vrijdags dus haar huis, weekje thuis gebleven en toen weer halve dagen aan het werk.
Afgelopen dinsdag, dus na bijna 3 weken naar de huisarts, omdat mijn rechtervoet nog zo zeer deed.
Die was verbaasd dat er en geen fotos van de voet waren gemaakt en geen CT scan van mijn hoofd.
Huisarts stuurde me dus door voor fotos, die vandaag gemaakt konden worden
Zowel röntgen laborant als orthopeed als gips meester vroegen zich af waarom er nu pas fotos gemaakt werden en niet op de SEH.
Resultaat, een breuk, wat ik dus ruim 3 weken op door gehobbeld heb.
Orthopeed wilde 3/4 weken gips en niet lopen, en dan daarna nog 3/4 weken loop gips. Gips meester was het daar
niet meer eens en opteerde voor een Walker.
Die keuze beviel mij ook beter, dus nu 3/4 weken met de Walker, zo veel mogelijk rust en voet hoog.
Nu maar eens bedenken of het zin heeft om een klacht in te dienen bij het ziekenhuis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten