overdenking

Ik dacht altijd dat weggaan uit het huwelijk betekende dat je opgeeft. Nu denk ik dat blijven soms juist opgeven is, maar dan van jezelf.

Daar ben ik alleen een beetje te laat achtergekomen.

medische update

Neuroloog gesproken. 

Gezichtsveld links is verminderd, niet de sterkte maar hoever ik zie aan de zijkant. Dat komt door de plek van 1 van de infarcten. Andere zit op coördinatie, dus dat heeft onder andere met evenwicht te maken. Hoe oud kunnen ze niet terug zien, kan maanden maar ook jaren terug zijn. Voor de bppd en pppd is dan al de fysio ingeschakeld. Hoofdpijn kan vanuit die  PPPD komen maar ook vanuit spieren, nu eerst traject bij Fysio doorgaan. Als dan hoofdpijn niet verminderd, speciale hoofdpijn fysio en anders medicatie. Komt zeer waarschijnlijk allemaal vanuit die verwaarloosde hersenschudding. Ik vroeg nog of die val door een infarct veroorzaakt kon zijn, maar daar kon ze geen antwoord op geven.

Kortom we modderen door.

herinnering

Door een verhaal waar ik last kreeg ik een ineens een herinnering. 

Toen ik thuis kwam na mijn hart operatie (en de volgende ochtend alweer terug zou zijn in het ziekenhuis) werd ex bos omdat ik niet zag een dus niks zei over dat hij de wc opnieuw behangen had. 

Alsof ik daar met alle pijn meer bezig was. Onredelijk boos ook. Maar ik doe ook dat weg onder het mom van gestrest onder mijn herstel. 

Maar die avond ging hij volgens zijn zeggen kaarten (nu weer ik dat hij in bed lag met die andere lamlul) en ik werd steeds slechter. Maar hij reageerde niet op appjes, nam de telefoon niet op, ook niet toen jongste hem belde. Toen hij eindelijk thuis kwam was zijn reactie dat ik dan maar de HAP had moeten bellen.

Onvoorstelbaar ook dat jongste daarbij was en toch nu de leugens van haar vader gelooft.

vallend kwartje

mooi en waar

Ik heb geleerd dat een vredig leven niet vereist dat iedereen die me pijn heeft gedaan, toegeeft wat ze hebben gedaan.

_-------_------------------------------

--------------

Bovenstaande tekst kwam ik tegen en die kwam boven, want dat is precies wat het is. 

Ik hoef geen excuses of uitleg meer. Het is goed zo!

zo waar

op de camping

Sinds gisteren stad ik op camping Molen alleen in Loenen. Lekker dicht bij huis voor noodgevallen maar toch er even uit. 

De hoofdpijn is nog hetzelfde, maar de moeheid lijkt hier minder. En ik vind hier de rust en ontspanning die ik thuis niet zo makkelijk vind. 

Ik geniet van het weer, van Olli van de camping reuring en van het buiten zijn.