Pagina's

zondag 24 mei 2026

pechvogel

Nadat ik begin maart gebeuren was, met hoop hechtingen en hersenschudding en pijn in mijn voet. Die pijn in mijn buurt na ruim 3 weken en gebroken voet bleek te zijn, dacht ik alles wel gehad te hebben. 

Maar op Hemelvaartsdag, terwijl ik met Danielle en de camper op Marina Muiderzand stond, kreeg ik zou uit het niets een bloedneus. Omdat Danielle blind is een ik door het stromen van het bloed (echt een flinke waterval was er niks bij) niet kon rijden, dacht Danielle dat 112 de beste optie was, maar helaas, die kwamen niet, bloedneus was niet voor hen en ik was bovendien te jong(?).
Danielle regelde een dicht bij wonende vriendin, een die bracht me naar de HAP, naar een langdurige ook een rare ervaring, met beschuldigen dat ik wel geknoeid zou hebben met de bloedverdunners als hoogtepunt. Enfin in elk neusgat en tampon en ik kon weer gaan. 
Ondanks de tampons bleef het lekken. De volgende dag hebben een vriendin van mij met haar man mij en de camper opgehaald, Danielle thuis afgezet en is ze met mijn naar de vervangend huisarts gegaan ( die van mij weer eens gesloten). Die huisarts overlegde met de kno arts en zond mee naar de SEH. Daar gingen de tampons eruit en met heel veel kunst en vliegwerk was de bloeding uiteindelijk gestopt. 
En weer naar huis. Zaterdagavond zat ik in bed en vanuit het niets weer een en waterval van bloed.  Buurvrouw gebeurd en die kwam gelijk en heeft de SEH gebeld en weer mochten gelijk komen. Daar weer tampons erin, kno arts kwam weer kijken en besloot me een nachtje op te nemen. Volgende morgen weer naar huis. En afgelopen dinsdag de tampons eruit gehaald op de KNO poli. Sindsdien nog steeds af en toe bloed. Maar dinsdag gaan ze met een cameraatje kijken 
Naast de bloedingen ook al vanaf Hemelvaartsdag hoofdpijn, in in de holtes, keel en kaak pijn en last van plop oren bij het slikken. Op de HAP kwam er ook bloed uit mijn oren.
Kortom er zit iets niet lekker daar.

zaterdag 28 maart 2026

pechvogel

Afgelopen woensdag 3 weken geleden hadden we open avond op school. B ik ging tussendoor even naar de huisarts voor de diabetes controle. Omdat ikn te b vroeg was een het zonnetje lekker scheen, dacht ik even op een bankje in het zonnetje een Vietnamese loempia te eten.. mijn huisarts zit nl recht tegenover het winkelcentrum.
De eerste hap was veel te heet en ik zette de loempia naar me neer en slikte de hap toch door. Het volgende wat ik weet is dat ik hierover op de grond lag en om mij heen geroepen werd kijk dat bloed.
Iemand belde 112 ( ik had zelf nog zoiets van help je overeind dan hobbel ik wel naar de huisarts) en op mijn verzoek om de school. 
Er kwam een collega gelijk naar me toe. Een andere collega, die toevallig ook daar was in dat winkelcentrum is snel naar school teruggereden en heeft gezorgd dat mijn tas en had mee kwamen met de collega die naar het ziekenhuis reed achter de ambulance auto aan. 
Duurde nog vrij lang voordat die ambulance auto er was en doordat ik bloedverdunners slik, hoef het bloeden als een rund.
Uiteindelijk meegenomen naar de SEH, waar ik eerst in een kleine trauma zat, naar door mijn hartklep operatie in een grote moest omdat mijn hart gemonitord moest worden 
Enfin zo een 3 uur later was ik eigenlijk gehecht, inmiddels was de collega afgelost door zoonlief (collega had hem gebeld), was ik voorzien van een infuus basis, was er bloed voor suikerwaardes en andere zaken en was ik gehecht. Toen kon ik naar de hartafdeling want I moest 24 uur aan de monitor blijven.
Inmiddels had Robbert jongste gevraagd om spullen te verzamelen en buurman in ze te brengen en hem dan mee te nemen naar mijn huis, zodat hij voor Olli kon gaan zorgen. De stand van zaken, 6 hechtingen, voorhoofd, zijkant of een neus. Flink blauw en pijnlijk, hersenschudding en hele pijnlijke voeten.
De 24 uur aan de monitor werden er meer, nachtje erbij en een hart echo. 
Aan mijn hart lag het niet, hier ze voor de zekerheid nog wel een 24 uurs monitoring thuis willen doen. 
De theorie was/is dat dit het verbranden van mijn slokdarm, mijn bloeddruk enorm gedaald is en dat ik daardoor out ben gegaan. 
Vrijdags dus haar huis, weekje thuis gebleven en toen weer halve dagen aan het werk. 
Afgelopen dinsdag, dus na bijna 3 weken naar de huisarts, omdat mijn rechtervoet nog zo zeer deed. 
Die was verbaasd dat er en geen fotos van de voet waren gemaakt en geen CT scan van mijn hoofd. 
Huisarts stuurde me dus door voor fotos, die vandaag gemaakt konden worden 
Zowel röntgen laborant als orthopeed als gips meester vroegen zich af waarom er nu pas fotos gemaakt werden en niet op de SEH.
Resultaat, een breuk, wat ik dus ruim 3 weken op door gehobbeld heb. 
Orthopeed wilde 3/4 weken gips en niet lopen, en dan daarna nog 3/4 weken loop gips. Gips meester was het daar niet meer eens en opteerde voor een Walker. 
Die keuze beviel mij ook beter, dus nu 3/4 weken met de Walker, zo veel mogelijk rust en voet hoog. 
Nu maar eens bedenken of het zin heeft om een klacht in te dienen bij het ziekenhuis.