Pagina's

zondag 6 september 2026

herinnering

Door een verhaal waar ik last kreeg ik een ineens een herinnering. 
Toen ik thuis kwam na mijn hart operatie (en de volgende ochtend alweer terug zou zijn in het ziekenhuis) werd ex bos omdat ik niet zag een dus niks zei over dat hij de wc opnieuw behangen had. 
Alsof ik daar met alle pijn meer bezig was. Onredelijk boos ook. Maar ik doe ook dat weg onder het mom van gestrest onder mijn herstel. 
Maar die avond ging hij volgens zijn zeggen kaarten (nu weer ik dat hij in bed lag met die andere lamlul) en ik werd steeds slechter. Maar hij reageerde niet op appjes, nam de telefoon niet op, ook niet toen jongste hem belde. Toen hij eindelijk thuis kwam was zijn reactie dat ik dan maar de HAP had moeten bellen.

Onvoorstelbaar ook dat jongste daarbij was en toch nu de leugens van haar vader gelooft.


zaterdag 22 augustus 2026

mooi en waar

Ik heb geleerd dat een vredig leven niet vereist dat iedereen die me pijn heeft gedaan, toegeeft wat ze hebben gedaan.
_-------_------------------------------
--------------


Bovenstaande tekst kwam ik tegen en die kwam boven, want dat is precies wat het is. 

Ik hoef geen excuses of uitleg meer. Het is goed zo!

maandag 13 juli 2026

op de camping

Sinds gisteren stad ik op camping Molen alleen in Loenen. Lekker dicht bij huis voor noodgevallen maar toch er even uit. 
De hoofdpijn is nog hetzelfde, maar de moeheid lijkt hier minder. En ik vind hier de rust en ontspanning die ik thuis niet zo makkelijk vind. 
Ik geniet van het weer, van Olli van de camping reuring en van het buiten zijn. 

zondag 7 juni 2026

hoe het nu gaat

Ik ben nog steeds ziek thuis. Nog heel veel in bed, alles kost me teveel energie. 
Afgelopen dinsdag een CT scan laten maken. Daaruit bleek dat er flinke ontstekingen zaten, dus een antibiotica kuur. Maar de hoofdpijn en duizeligheid is nog steeds niet over. Na het weekend de huisarts naar weer bellen. Ook omdat ik gisteren last had van mijn ogen, ik kon niet scherp stellen. 
Kortom nog steeds in de lappenmand.

zondag 24 mei 2026

pechvogel

Nadat ik begin maart gebeuren was, met hoop hechtingen en hersenschudding en pijn in mijn voet. Die pijn in mijn buurt na ruim 3 weken en gebroken voet bleek te zijn, dacht ik alles wel gehad te hebben. 

Maar op Hemelvaartsdag, terwijl ik met Danielle en de camper op Marina Muiderzand stond, kreeg ik zou uit het niets een bloedneus. Omdat Danielle blind is een ik door het stromen van het bloed (echt een flinke waterval was er niks bij) niet kon rijden, dacht Danielle dat 112 de beste optie was, maar helaas, die kwamen niet, bloedneus was niet voor hen en ik was bovendien te jong(?).
Danielle regelde een dicht bij wonende vriendin, een die bracht me naar de HAP, naar een langdurige ook een rare ervaring, met beschuldigen dat ik wel geknoeid zou hebben met de bloedverdunners als hoogtepunt. Enfin in elk neusgat en tampon en ik kon weer gaan. 
Ondanks de tampons bleef het lekken. De volgende dag hebben een vriendin van mij met haar man mij en de camper opgehaald, Danielle thuis afgezet en is ze met mijn naar de vervangend huisarts gegaan ( die van mij weer eens gesloten). Die huisarts overlegde met de kno arts en zond mee naar de SEH. Daar gingen de tampons eruit en met heel veel kunst en vliegwerk was de bloeding uiteindelijk gestopt. 
En weer naar huis. Zaterdagavond zat ik in bed en vanuit het niets weer een en waterval van bloed.  Buurvrouw gebeurd en die kwam gelijk en heeft de SEH gebeld en weer mochten gelijk komen. Daar weer tampons erin, kno arts kwam weer kijken en besloot me een nachtje op te nemen. Volgende morgen weer naar huis. En afgelopen dinsdag de tampons eruit gehaald op de KNO poli. Sindsdien nog steeds af en toe bloed. Maar dinsdag gaan ze met een cameraatje kijken 
Naast de bloedingen ook al vanaf Hemelvaartsdag hoofdpijn, in in de holtes, keel en kaak pijn en last van plop oren bij het slikken. Op de HAP kwam er ook bloed uit mijn oren.
Kortom er zit iets niet lekker daar.